... عیدانه من به بابا محسن نودی ...

به نام تنها نوازنده گیتار عشق

• عیدانه من به بابا محسن نودی                                        29/12/1391

سال گذشته بود، تو همچین روزی که بابایی رو با خبر آمدنت به زندگیمون شگفت زده کردم .

صبح 28 اسفند بود که واسه اطمینان صد در صدی به آزمایشگاه رفتم و قرار شد چون از فردا همه جا تا 13 فروردین تعطیله ، همون روز  غروب جواب آزمایش رو بدن.

تا غروب بشه جونم داشت به لبم می رسید...

غروب که بابایی از سر کار اومد زودی حاضر شدم تا با هم بریم جوابو بگیریم ...

به آزمایشگاه که رسیدیم من از استرس زیاد دست و پاهام می لرزید و یخ کرده بودم .واسه همین به بابایی گفتم خودش تنها بره ...

5 دقیقه ایی طول کشید تا بابایی بیاد پایین...

پایین اومدنش رو از پله ها که اول از کفشهاش شروع شد و بعد به پاهاش و بعد بدنش و .... و در آخر لب خندونش رسید خوب یادمه...

این خندشو هیچ وقت از یاد نمی برم...

وقتی بابایی اومد تو پیاده رو به شیرینی فروشی کنار آزمایشگاه اشاره کرد که برم بخرم؟

من که تو عالم دیگه ایی بودم گفتم نه...

استرس همه وجودم رو گرفته بود ، نه اینکه ناراحت باشم ، نه

یه حال خاصی داشتم که فقط مامانها می فهمن حالمو

مدتی تو خودم بودم...

با بابایی تا کمی روبراه بشم یه چرخی تو خیابونها زدیم و بعد رفتیم دنبال کارها و خرید های عید

عیدی پارسال رو زودتر از سالهای قبل به بابا محسن دادم.

و تو شیرین ترین عیدی ما بودی و هستی...

شیرین تر از شیرینی های رو سفره هفت سین.

و شیرین تر از هر چیز که تو این  3 سالی تو زندگیمون اومد...........